Co zrobić z rękami podczas prezentacji? Jak gestykulować podczas przemówienia?

Co zrobić z rękami podczas prezentacji? Jak gestykulować podczas przemówienia?

Częstym pytaniem, które pada z ust moich klientów jest: co mam zrobić z rękami? W trakcie wystąpień kwestia ułożenia rąk i gestykulacji może sprawiać problem. W tym artykule znajdziesz wskazówki co zrobić z rękami.

Lepiej trzymać ręce sztywno w jednym miejscu czy gestykulować?

Każdy z nas ma swój styl prezentacji, który wynika między innymi z naszej osobowości. Jeśli z natury jesteśmy cisi i spokojni to prawdopodobnie na scenie będziemy mówić powoli, spokojnie i będziemy emanować tymi cechami. Z kolei jeśli na co dzień jesteśmy dynamiczni, ekspresyjni i głośni to w trakcie przemówienia zachowamy te cechy i będziemy np. mówić dość szybko. Jak to się ma do gestykulacji? Szukając swojego sposobu na wyrażanie przede wszystkim powinnyśmy zadbać o naturalność i autentyczność. Nasze gesty, mowa ciała odzwierciedlające nasz charakter są spójne z nami. No dobrze, to jakie mamy opcje? Które gesty są pożądane, a które nie?

W którym miejscu trzymać ręce?

Nasze ruchy rękami powinny oscylować między linią bioder, a klatki piersiowej. Zwłaszcza dla tych, którzy występują na scenie, znajdującej się na podwyższeniu lub przed kamerami warto zadbać, żeby nasze gesty nie zasłaniały nam twarzy. Źle to wygląda zarówno w kamerze, jak i z poziomu publiczności. Skoro ludzie przychodzą nas posłuchać czy zobaczyć to warto dać im taką szansę 🙂 Możesz sobie wyobrazić czerwoną linie, która przebiega nad klatką piersiową i jej nie przekraczać. Przydatne do ćwiczenia może się okazać lustro lub nagranie się na telefon.

Jak duże wykonywać ruchy?

Obowiązuje tutaj zasada złotego środka. Nie ma ścisłych wytycznych, ile centymetrów od ciała jest za mało, a ile za dużo. Warto unikać nadmiernej teatralności, jeśli akurat nie podkreślamy specjalnie jakiegoś słowa czy zdania. Zdecydowanie lepiej mniej, niż za dużo. Zaobserwuj się jak poruszają się Twoje ręce kiedy rozmawiasz z kolegą w pracy lub przyjaciółką. To może być Twoim wyznacznikiem i punktem odniesienia. Zbyt duża liczba ruchów może rozpraszać słuchaczy. Gesty mogą pięknie podkreślać i uwypuklać to, o czym mówisz, więc nie należy o nich zapominać

Pozycje trzymania rąk

Ręce w kieszeni

Głosy są w tej kwestii podzielone. Niektórzy uznają to za zbyteczną nonszalancję i lekceważenie, inni za objaw stresu lub po prostu swobody. Według mnie ta pozycja może być pomocna dla osób, które bardzo się stresują i kompletnie nie wiedzą, co zrobić z rękami. Wszystko zależy od kontekstu. Jeśli Twoje wystąpienie jest poważne lub smutny wydżwięk lepiej unikać rąk w kieszeni.

Ręce na udach

Trzymanie w ten sposób rąk w trakcie wystąpienia publicznego zamknie nam możliwość ekspresji i podkreślenia gestami naszych myśli. Jednakże jest to w miarę bezpieczna pozycja na początek.

Koszyczek

Kilka lat temu był to bardzo popularny gest wśród polityków. Był doradzany jako wyraz namysłu i mądrości, przez co wiele osób nadmiernie go wykorzystywało. Obecnie jest na liście niewskazanych, zdecydowanie odszedł już do lamusa.

Naturalna gestykulacja

TOP 1 w kategorii najlepszej mowy ciała. Naturalna gestykulacja to coś, do czego powinien dążyć każdy. Można uznać, że jest to forma ekspresji, która jest najbardziej pożądana. Naturalne gesty wypływają z danej chwili, emocji występującego, podkreślają słowa i są pięknym uzupełnieniem treści.

Postawa zamknięta

Zdecydowanie odradzam tę postawę. Czasami zbyt szybko oceniamy osobę ze skrzyżowanymi rękami jako zamkniętą, niechętną czy wycofaną. Może to być np. objawem tego, że jest jej zimno. Nie mniej jednak postaw zamknięta jest kojarzona głównie negatywnie, więc powinniśmy jej unikać i świadomie otwierać się na kontakt z publicznością.

Postawa piłkarska

Najczęściej możemy ją zaobserwować na boisku piłkarskim, kiedy cała drużyna stoi w rzędzie. Na murawie jest standardem, ale w wystąpieniach nie do końca. Symbolizuje chronienie się przed zagrożeniem lub postawę małej dziewczynki czy chłopca.

Ręce z tyłu

Mogą nam dodać powagi i nadać charakter zadumy. Postawa, w której ręce trzymamy z tyłu może się kojarzyć z wielkimi filozofami. Pozycja na chwilę, utrzymywana dłużej wygląda nienaturalnie i średnio prezentuje się w obiektywie kamery czy aparatu.

Ręce na biodrach (pod boki)

Pozycja, w której przygotowujemy się do ataku lub obrony. Możemy zastosować ten gest przez chwilę lub w sytuacji kiedy tylko jedna ręka spoczywa na biodrze, a drugą luźno gestykulujemy. Sztywno trzymane ręce na biodrach przed dłuższy czas będą wyglądać, jakbyśmy chcieli tańczyć kujawiaka 🙂

Ręce "do modlitwy"

Raczej odradzana.

Trzymanie prezentera lub flamastra oburącz

Bezpieczna pozycja, jeśli nie wiemy co zrobić z rękami. Możemy wtedy oburącz trzymać prezenter lub marker i nie martwić się o to jak ruszać rękami.

Trzymanie prezentera w jednej ręce, druga wzdłuż tułowia

Bezpieczna pozycja, jeśli nie wiemy co zrobić z rękami. Możemy wtedy jedną ręką trzymać prezenter lub marker, a druga może być swobodnie być wyprostowana.

W jednej ręce prezenter, druga naturalnie gestykuluje

Rekomendowana bardzo pozycja, jeśli używamy prezentacji i potrzebujemy zmieniać slajdy za pomocą prezentera lub piszemy markerem np. na flipcharcie. W zasadzie w tej sytuacji wymuszone jest trzymanie w jednej ręce czegoś, co z drugiej strony może być dużym ułatwieniem.

Obejmowanie dłoni

Bezpieczna pozycja i przyjazna odbiorcom. Warto jednak pamiętać, żeby nie stać jedynie w tej pozycji przez całe wystąpienie.

Jak wykonywać naturalne gesty?

Zauważyłam u osób występujących publicznie zależność między naturalnością gestykulacją, a opanowaniem tekstu czy piosenki. Wskazówką dla Ciebie w pracy może być myślenie nad czym, co prezentujesz. Recytując wykute na pamięć zdania bez zastanawiania się nad treścią, tracisz naturalną ekspresję. Spróbuj zrobić ćwiczenie- wyobraź sobie, że fragment, który masz zagrać, wyśpiewać czy wypowiedzieć prezentujesz dziecku, które po raz pierwszy to słyszy. Czy nie będziesz wtedy naturalnie „tłumaczyć” i gestykulować? Po pewnym czasie, będą na scenie zaczynamy naturalnie gestykulować. Czasami może być tak, że stres jest na tyle paraliżujący, iż zastygamy i nie możemy się ruszyć. Pomocne mogą się tutaj okazać artykuły o stresie i technikach relaksacyjnych.